Aktualności

Malaria i choroby kości przyczyniły się do przedwczesnej śmierci Króla Tutanchamona. Przekonują o tym ujawnione właśnie na łamach "The Journal of the American Medical Association" wyniki badań. Materiały do analizy pobrano z mumii tego najsłynniejszego faraona w historii i jego prawdopodobnych krewnych.
Faraon Tutanchamon pochodził z 18. dynastii, rządzącej w Egipcie mniej więcej od 1550 do 1295 r. pne. Wstąpił na tron jako dziecko, zmarł w wieku 19 lat około 1324 roku p.n.e. Odkrycie jego grobowca w Dolinie Królów w 1922 roku stało się jedną z największych archeologicznych sensacji XX wieku. Tutanchamon zmarł młodo i nie pozostawił po sobie potomstwa, stąd liczne, trudne do weryfikacji przypuszczenia na temat możliwych przyczyn jego śmierci. Podejrzewano, że mógł paść ofiarą posocznicy lub zatoru tętniczego, nie wykluczano też zabójstwa przez uderzenie w głowę, albo otrucia.

czytaj dalej


Przełom przyniosły dopiero postępy nauki w początkach XXI wieku. W latach 2007 do 2009 pod kierownictwem Zahi Hawassa, sekretarza generalnego Najwyższej Rady Starożytności przy egipskim Ministerstwie Kultury przeprowadzono radiologiczne, antropologiczne i genetyczne badania mumii Tutanchamona i 10 innych mumii z okresu Nowego Państwa. Analizowano stopień ich pokrewieństwa i ewentualne ślady świadczące o przenoszeniu chorób dziedzicznych.

Z dużym prawdopodobieństwem zidentyfikowano szczątki matki i ojca młodego faraona, Echnatona. U samego Tutanchamona zauważono ślady kilku chorób, w tym martwicy kości, która raczej nie mogła być jedyną przyczyną śmierci. Badania genetyczne jego mumii i 4 innych pokazały jednak ślady obecności DNA pasożyta wywołującego malarię. Malaria w połączeniu z chorobą kości, powodującą ich nadmierną łamliwość, może wyjaśniać, dlaczego król zmarł tak młodo.

źródło informacji: RMF

Aleksander III Wielki urodził się w 356 roku p.n.e. w Pelli, stolicy Macedonii. Wyrastał w królewskich warunkach, a jego wychowawcą był słynny filozof grecki Arystoteles, który mu zaszczepił zamiłowanie do filozofii, medycyny i innych nauk. Jest sprawą dyskusyjną, w jakiej mierze poglądy Arystotelesa ukształtowały sposób myślenia Aleksandra, ale nie ulega kwestii, że silne wrażenie zostawiły na nim poematy Homera, był bowiem zapalonym czytelnikiem, szczególnie zaś rozkochał się w jego eposach. Podobno znał nawet na pamięć Iliadę, a to nie bagatela, bo ma ona 15 693 wersy.
Kiedy zamordowano jego ojca, 20-letni Aleksander objął tron Macedonii. Nie zwlekając wyruszył na zdobywczą wyprawę, którą zyskał sobie imię Aleksandra Wielkiego. Powszechnie zalicza się go do największych wodzów wszechczasów, a jego wybitność sprawiła, że zarówno za życia, jak i po śmierci uchodził za boga.
Po wyparciu Persów z Egiptu powitano tam Aleksandra jako wyzwoliciela. W książce pt. Man, Myth & Magic (Człowiek, mit i magia) czytamy: „Obwołano go faraonem, a gdy odwiedził wyrocznię boga Ammona (...) kapłani formalnie uznali go za ‛syna Ammona’”. Najwyraźniej to właśnie wydarzenie zrodziło legendę, że był synem Zeusa, najważniejszego boga panteonu greckiego.
Aleksander uderzył następnie na wschód i dotarł aż do Indii. Po drodze zdobył Babilon, skąd wywodziło się wiele wierzeń znanych mu z ojczystej mitologii i religii. Nic więc dziwnego, że zamierzał uczynić to miasto stolicą swego imperium. Jednakże po dwunastoletnim panowaniu ten wielki bóg grecki opadł z sił i 10(wg innych źródeł 13) czerwca 323 roku p.n.e. umarł w wieku 32 lat.

"Aleksander Wielki"-marzec 2010

Odkryte w Gizie w ostatnim dwudziestoleciu groby budowniczych Wielkich Piramid świadczą o tym, że były one wznoszone nie przez niewolników, jak do niedawna wielu sądziło, lecz przez wolnych robotników - oświadczył w niedzielę w Kairze naczelny archeolog Egiptu.

"Groby te znajdują się bezpośrednio przy piramidzie królewskiej. To każe nam sądzić, że pochowani w nich ludzie nie mogli być niewolnikami" - powiedział Zahi Hawas, który kieruje zespołem archeologów prowadzących w tym miejscu wykopaliska.
Hawas określił ten cmentarz, odkrywany stopniowo od 1990 roku, jako jedno z najbardziej znaczących odkryć XX i XXI wieku. Groby należą do robotników, którzy budowali piramidy Cheopsa i Chefrena.

Zahi Hawas znalazł napisy na ścianach nekropolii, według których chowani tam ludzie nazywali siebie "przyjaciółmi Cheopsa", co uważa za jeszcze jeden dowód, że nie byli oni niewolnikami.

Groby na płaskowyżu Gizy na zachodnim skraju Kairu mają 4510 lat i znajdują się u wejścia do nekropolii ciągnącej się na przestrzeni jednego kilometra. Naczelny archeolog Egiptu jako kolejny dowód, iż budowniczymi piramid nie byli niewolnicy, lecz wolni robotnicy przytacza odnalezione zapiski gospodarcze, z których wynika, że chłopi z Delty Nilu i Górnego Egiptu codziennie wysyłali na wyżywienie budowniczych piramid 21 wołów i 23 owce. Na tej podstawie dochodzi do wniosku, że liczba robotników wynosiła 10 tysięcy, co oznaczałoby, że była dziesięciokrotnie niższa aniżeli sądził grecki dziejopis Herodot, który określał ją na 100 tysięcy. Chłopi ci byli zwolnieni w starożytnym Egipcie z płacenia państwu podatków, co świadczyłoby, że byli uczestnikami wielkiego narodowego przedsięwzięcia.

Pierwsze groby robotników odkryto w 1990 roku przypadkowo, gdy koń uderzył kopytem w murek ceglany znajdujący się 10 metrów od obszaru pochówków.

ik/ ro/

Źródło: PAP

W dniu Bożego Narodzenia
niech odczuje każdy z Was
skry radości, blask spełnienia
bo to cudów, marzeń czas.

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia i nadchodzącego A.D. 2010 w imieniu Administratora i całej kadry redaktorskiej życzę wszystkim naszym Userom i Gościom dużo radości, powodzenia, uśmiechu oraz spełnienia najskrytszych marzeń. Natomiast moim kolegom Redaktorom życzę nieustannej weny twórczej, połamania pióra oraz dalszego pielęgnowania zamiłowania do historii.

Zaś Administratorowi życzę jak najmniejszych kłopotów (a najlepiej wcale żeby ich nie było) z portalem oraz by Histurion nadal się tak pięknie rozwijał jak dotychczas.

Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!

z serdecznymi pozdrowieniami

Lilla Weneda
Redaktor i Opiekun Słownika Postaci Historycznych.

Kolejne zmiany znów zostały wprowadzone w życie. Tym razem zmieniony został w zupełności sposób dodawania komentarzy. Wcześniej, aby dodać komentarz, należało najpierw kliknąć odpowiedni link, który przenosił do odpowiedniego formularza, a po jego wypełnieniu, użytkownik zostawał przeniesiony na stronę z komunikatem, czy komentarz udało się dodać, a żeby go zobaczyć należało powróć na stronę z tekstem, który chciano skomentować. Trochę zawiłe, prawda ? Na szczęście to już jest przeszłość i teraz wszystkie te czynności dzieją się na jednej stronie! Uważam, iż jest to najbardziej elegancki i przyjazny użytkownikowi system z możliwych. Dodatkowo umożliwiono gościom (niezarejestrowanym czytelnikom) dodawanie komentarzy.

Oprócz tego, usprawniono również działanie ankiety, zarówno od strony graficznej, jak i technicznej.

Na koniec mogę zachęcić do lektury naszej najnowszej pracy, autorstwa Krzysztofa Konata, a dotyczącej biografii, jakże ciekawej postaci, jaką niewątpliwie był władca Persji, Cyrus Wielki; link.

Pozdrawiam serdecznie,
administrator