Centaur jest postacią tak dobrze znaną, że z pewnością każdy zna jego wygląd: do połowy postać konia (z kopytami, ogonem, sierścią; słowem z całym ekwipunkiem), a druga jego połówka jest wyglądu ludzkiego.

Centaury ukochały boga Dionizosa (podobnie jak satyrowie). Biegały za jego rydwanem bijąc w bębny oraz grając na piszczałkach. Jednak były to stworzenia wpół dzikie, bez jakiejkolwiek ogłady.

Najmędrszym centaurem był stary kopytny Hejron. W młodości często towarzyszył Artemidzie w polowaniach, a na starość zajmował się wróżbiarstwem, gimnastyką, a zwłaszcza medycyną. To pod jego opiekę został oddany bóg chorych, Asklepios. Do groty Hejrona po rady ściągali wszyscy: od ludzi, na bogach kończąc. Cieszył się niezwykłą popularnością i szacunkiem. To głównie dzięki jego autorytetowi, książę Tesalski Pejritoos zaprosił na ucztę weselną kilkunastu centaurów. Hejron jednak był ewenementem. Zaproszeni kopytni, nie powstrzymali się i zaczęli rozboje. Walka była z nimi trudna, gdyż ci celowali w walce poprzez liczne napady jakich się dopuszczali. W końcu udało się pokonać dzikusów, którzy zostali przepędzeni z Tesalii. Pozostał tylko jeden Hejron.

Wygnańcy w większości powrócili do swego boga, Dionizosa, tworząc jak gdyby kawalerię boga wina. Później walka Pejritoosa i Tezeusza (który również był zaproszony na ucztę) z centaurami stała się natchnieniem dla rzeźbiarzy greckich.

W kolejny mit, związanym z centaurami, wplątany jest słynny siłacz Herakles. Bowiem pewnego pięknego poranka centaur Nessos porwał żonę atlety, Dejanirę, najprawdopodobniej urzeczony jej pięknem. Herakles jednak w moment się zorientował i wypuścił celną strzałę w kierunku Nessosa. Umierający centaur polecił Diapirze, że jego krew jest niezawodnym eliksirem miłosnym. Naiwna kobieta posłuchała jego rady. Uprała herkulesową koszulę w wodzie wraz z krwią przebiegłego kopytnego. Atleta założywszy ją nie miał szans. Nie od miecza, nie od ognia tylko od własnej, naiwnej żony zginął waleczny i niepokonany bohater.

Chłop	kris93
	Dodano: 2007-02-27 Ciekawy artykuł. W 3 zdaniu od końca jest błąd: nie ma być herkulsową tylko heraklesową. Kogo to bardziej intresuje polecam "Mitologię" Jana Parandowskiego, Jest tam mitologia i grecka i rzymska.

Wyzwoleniec	kama
	Dodano: 2007-06-04 to prawda że centaury to półkonie półludzie ale istniał według innych żródeł centaur o imieniu Chiron słyną z mądrości. Pod czujnym okiem Chirona uczył się między innymi sam ACHILLES

Wyzwoleniec

BenjaminBMS

Dodano: 2007-08-01 Infantylizm niektórych komentarzy jest porażający. Jeśli chodzi o mitologię, polecam Zygmunta Kubiaka, "Mitologię Greków i Rzymian" - łączy piękny język z niezwykłą erudycją i sprawia, że z bardzo przyjemnej lektury można naprawdę wiele wynieść. Co do samego artykułu - nieco krótki. Można by napisać co nieco o Chironie - wychowywał Achillesa i Heraklesa. Był znawcą ziołolecznictwa i astronomii. Gdy Herakles, wziąwszy go za dzikiego centaura ugodził go przez pomyłkę zatrutą stzałą, Chiron nie mogąc znieść bólu poprosił Zeusa o odebranie mu życia. Gromowładny przeniósł go na niebo i tam po dziś dzień widnieje jako konstelacja centaura ;)

Opiekun Słownika	Lilla Weneda
	Dodano: 2007-12-15 Bardzo fajny artykuł, prawda troszkę krótki ale zawsze coś. Rzeczywiście centaury są niezwyle dziwnymi i ciekawymi istotami. Wiele książek i gier fantastycznych zapożycza sobie postacie centaurów. Możnaby powiedzieć, że w różnych utworach to właśnie charakter centaurów uległ najmniejszej zmianie.

Wyzwoleniec	centurion23
	Dodano: 2010-05-19 A czy pamiętacie,żę pewien centaur imieniem Chirion oddał życie za to by Prometeusz odzyskał wolność?