Kartymandua ( Cartimandua, I wiek n.e.) była władczynią brytyjskiego plemienia Brygantów nad którym przejęła władzę około roku 50 n.e. W jej państwie szukał schronienia przed Rzymianami król Karatakus (Caratacus), który przez wiele lat dzielnie walczył z rzymskimi legionistami. Liczył zapewne, że królowa poprze go i pomoże w formowaniu nowych oddziałow, które mogłyby dalej stawiać opór rzymskim najeżdzcom. Jednakże królowa widząc bezcelowość walki Karatakusa, wydała go Rzymianom.