Klejstenes – polityk ateński, żyjący na przełomie VI i V w. p.n.e. W 510 p.n.e. przyczynił się do obalenia tyranii w Atenach, a po wygraniu politycznej rywalizacji ze zwolennikiem tyranii Isagorasem przeprowadził w latach 508/507 p.n.e. reformy, będące kontynuacją reform Solona. Stały się one podstawą demokracji ateńskiej.

Klejstenes podzielił kraj na 10 fyl (okręgów) składających się z trzech części rozrzuconych na terenie całego miasta-państwa. Na obradach różnych organów zbierano się fylami, co wymieszało obywateli i przełamało układy plemienno-rodowe.

Po reformach Klejstenesa w Atenach istniały następujące organy władzy:

- zgromadzenie ludowe (eklezja) decydowało o ogóle spraw państwa, uczestniczyli w nim wszyscy obywatele
rada 500 - zastąpiła dawną radę 400, w jej skład wchodziło 50 osób z każdej fyli. Była organem wykonawczym zgromadzenia ludowego, posiadała inicjatywę ustawodawczą i mogła występować z wnioskami obrad na eklezja
areopag - Radę Starszych.

- Rada Starszych składała się z byłych archontów. Rozpatrywała sprawy o zabójstwo i przygotowywała wnioski na Zgromadzenie Ludowe.

- Sąd Przysięgłych - badał zgodność projektów ustaw z prawem i rozpatrywał apelacje.

Urzędnikami w systemie Klejstenesa byli:
- archonci, pełniący swe obowiązki przez rok, sprawujący funkcje religijne i sądownicze. Było ich dziewięciu
- stratedzy - wybierani dowódcy wojskowi, po jednym z każdej fyli (razem dziesięciu).

Jednym z ciekawszych pomysłów Klejstenesa był ostracyzm (sąd skorupkowy). Co roku wszyscy obywatele zbierali się i zapisywali na glinianych skorupach imię osoby stanowiącej ich zdaniem zagrożenie dla państwa. Osoba, która otrzymała co najmniej 6000 głosów była wypędzana na 10 lat, ale po powrocie zachowywała cały majątek i prawa obywatelskie.