Tytus

Tytus dzięki pozycji ojca, Wespazjana wychowywał się z cesarskim synem, Brytanikiem (był on synem cesarza Klaudiusza, a jego imię było nadane z okazji podbicia Brytanii). Kiedy jednak kompan zabaw zostaje otruty na jednej z uczt (na której też był Tytus), młodzieniec oddala się od życia politycznego aby studiować literaturę rzymską i grecką. Jako niespełna 20-latek powraca na arenę polityczną zaczynając od zaciągnięcia się do wojska, aby później piąć się po szczeblach kariery rozpoczynając od urzędu kwestora.

Kiedy wybuchło powstanie Żydów w Izraelu Wespazjan został zobowiązany je stłumić. Jako dowódcę jednego ze swoich legionów wybrał właśnie Tytusa. Żydzi stawiali zaciekły opór, jednak w tamtym czasie nic nie było takiej mocy, któraby była w stanie powstrzymać rzymskich legionistów. Jednak Wespazjanowi nie było pisane dokończyć osobiście stłumienia rewolty. Jego żołnierze ogłosili go cesarzem i wyruszał do walki z Witeliuszem.

Tytus dobrze sobie radził z buntownikami, wykazując spore umiejętności taktyczne. Sławy przyniosło mu zdobycie Jerozolimy. Niestety wspaniała świątynia Salomona (z X w. p.n.e.) została zniszczona. Nie wiadomo dokładnie czy było to z rozkazu Tytusa.

Po stłumieniu buntu, Tytus w 71 r. powraca do Rzymu, gdzie cesarzem został już jego ojciec. Wespazjan nie ukrawał, że to właśnie swojego najstarszego syna wybrał na następcę. Sam Tytus jednak najlepiej nie prorokował: lubował się w ucztach, pijaństwie jak i orgiach. Spekulowano, że jego panowanie może być podobne do czasów Nerona. Nikt jednak nie był wstanie sprzeciwić się woli cesarza i po śmierci Wespazjana jako nowego władcę imperium ogłoszono Tytusa.

40-letni cesarz zadziwił jednak wszystkich. Administrował stolicą bardzo dobrze, a każda z mrocznych spekulacji na jego temat mijała się z prawdą. Zasłynął z wykończenia Koloseum (był to potężny amfiteatr, mieszczący ponad 50 tys. widzów!).

Jednak jego rządy nie miały upłynąć w sielankowym nastroju. Główna katastrofa za panowania Tytusa miała miejsce w pierwszym roku jego rządów. Wtedy to potężna erupcja Wezuwiusza doszczętnie zniszczyła miasto Pompeje.

Tytus rządził krótko (zaledwie 2 lata). Umarł z powodu febry. Na tronie zasiadł jego młodszy brat ...

Użytkownik	jozef125
	Dodano: 2007-07-24 jakich orgiach pijaństwie i zabawach? Nie uważam tego stwierdzenia za prawdziwe. Tytus dla dobra Rzymu nie poślubił Bereniki, a pod koniec życia stwierdził, że niema sobie nic do zarzucenia oprócz "tego jednego"- czyli przekazania tronu Domicjanowi, który jako cesarz był okrutnikiem, ale i również artystą.

Użytkownik	Tutanchamonet
	Dodano: 2007-08-20 Szkoda,że tego typu osób nie było więcej na tronie Rzymu. Być może historia Imperium potoczyłaby się wtedy zupełnie inaczej. Przydałby się człowiek światły,reformator.

Użytkownik

purpleman

Dodano: 2007-08-31 Artykuł bardzo ciekawy, szkoda tylko że tak krótki... Mam tylko jedno sprostowanie - pierwsza świątynia w Jerozolimie, zbudowana przez Salomona, została zniszczona w 586 p.n.e. po zdobyciu miasta przez wojska Nabuchodonozora. Świątynię odbudowano, znacznie mniejszą, po powrocie z niewoli babilońskiej. Tą drugą świątynię rozebrano na rozkaz Heroda Wielkiego w I w.p.n.e., i odbudowano ponownie, jako potężny kompleks budynków. I właśnie tą świątynię Heroda zburzyły w 70 roku n.e. wojska Tytusa...